s. Janina Samolewicz SJE

    SALA PAMIĘCI



    Widok Sali od lewej strony wejścia:

    Zgromadzono dotychczas 45 przedmiotów należących do bł. Jerzego Matulewicza, które znajdowały się w Skórcu, a które przewieziono do Warszawy. Dokumentacja i renowacja ich trwała 3 lata pod pieczą Marzeny Michałowskiej, konserwatora zabytków. Przygotowane do ekspozycji znajdują się na ul. Wileńskiej 69 w Warszawie, gdzie w jesieni 1917 roku zamieszkał ks. prał. J. Matulewicz, po przekazaniu Mu ośrodka wychowawczego chłopców im. Mańkowskich, 10 lat po wyjeździe z Warszawy do Petersburga. Na początku współpracował tu z ks. Władysławem Łysikiem, dyrektorem zakładu.

    Skarpety białe; pantofle białe z liturgicznym haftem; biret czarny z pomponem w kolorze fioletu biskupiego W niedługim czasie 1 marca 1918 wyjechał przez Wilno do Mariampola. Już 23 października 1918 roku Pius XI mianował Go ordynariuszem wileńskim. Dnia 1 grudnia 1918 roku w Kownie przyjął konsekrację biskupią, a w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP tego roku odbył się Jego ingres do katedry wileńskiej. W latach 1914-1918 ks. Jerzy Matulewicz oddał wielkie usługi w Warszawie na polu działalności opiekuńczo-wychowawczej i jako ekspert w sprawach życia zakonnego. Współdziałał z władzami państwowymi i kościelnymi.

    eksponaty01 Sala Relikwii jest więc zwornikiem upamiętniającym charytatywne dzieła bł. Jerzego Matulewicza w Warszawie i objęcie stolicy biskupiej w Wilnie, a tym samym przynależność do Episkopatu Polski. Stąd zachowane przedmioty są związane w zdecydowanej ilości z Jego biskupstwem. Na razie tylko biurko, przy którym pracował ks. Jerzy na Wileńskiej, potem prawdopodobnie wystawione na holu służyło ks. W. Smolińskiemu, przełożonemu, w wypełnianiu jego posługi, a przekazane zostało do użytkowania przez ks. Władysława Dudę, ekonoma, Siostrom Eucharystkom, jest jedynym przedmiotem upamiętniającym obecność tu Błogosławionego. Wiadomo to z ustnego przekazu śp. s. Heleny Puszkiel SJE i s. Marii Olechno, ekonomki SJE.
    Przedmioty te stanowią wartość relikwii.

    Relikwiarz Bpa J. Matulewicza z relikwią św. Kazimierza Relikwie, według Nowej encyklopedii powszechnej PWN, Warszawa 1998, t. 5, s. 492, są to szczątki ciała osób świętych lub przedmiotów należących do nich, stanowiących przedmiot czci i wiary w ich cudotwórczą właściwość. W przemówieniu Benedykta XVI na Poller Rheinwiessen z dnia 18 08 2005 czytamy: "Relikwie prowadzą nas do samego Boga. /.../ należały do osób nawiedzonych nadprzyrodzoną mocą Boga."

    Trzeba pamiętać, że ciała świętych uświęca obecność w nich Chrystusa, wypełnianie Jego woli, dobre dzieła wykonane za życia ziemskiego. Przedmioty, pozostające w bezpośrednim kontakcie z uświęconym ciałem, zyskują w nim świętość, a także przez cel i sposób ich użytkowania przez osobę świętą. Dotykanie tych przedmiotów jest pośrednim ale rzeczywistym dotykaniem Chrystusa. Relikwie bowiem w Chrystusie mają źródło swojej świętości i mocy uświęcania, a czasem uzdrawiania wiary i chorób według mądrej miłości Bożej.

    odsylacz

© BJM