Pan mnie zawołał na drogę swoją
i po imieniu mnie wezwał z nicości
Abym oddała Mu wolę swoją,
a ja uciekam od Jego miłości

     Przychodzę do Ciebie wśród ciszy nocy
     Mój Ojcze Jerzy w rozterce swej
     Abyś wyprosił u Pana mocy
     Mężne wytrwanie na drodze tej.
     Przychodzę i proszę, byś mnie pokrzepił
     Przykładem życia twardym jak stal
     Abyś skierował na Boże ścieżki
     Me ludzkie kroki biegnące w dal.

     Wstyd mnie ogarnia w rozmowie z Tobą
     kiedy odsłaniasz swoje pragnienia
     A ja - się bojąc konkretów życia
     uciekam w moje barwne marzenia.

     Dla Bożej chwały oddałeś wszystko,
     a ja o drobiazgi wielkie łzy leję
     Widząc jak wielka dzieli nas przepaść
     Jak winne dziecko przed Tobą stoję.