Piękna 24/26 i Piaseczno-Chyliczki

Dzień 27 stycznia jest liturgicznym wspomnieniem Błogosławionego, którego Jan Paweł II uznał za godnego, aby był beatyfikowany w Rzymie, ponieważ Jego miłość dla każdego człowieka i całego Kościoła jest wymownym znakiem Bożej Miłości.

"Gotów był - na różne sposoby - tracić życie dla Chrystusa" - mówił o Nim Papież w homilii podczas beatyfikacji.

Kalendarz życia Błogosławionego Jerzego Matulewicza pozwala zauważyć, że rok 2007 jest już:
- 100 rocznicą zatwierdzenia statutu Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich w Warszawie, nad którym On pracował;
- 90 rocznicą:
1/ powołania Go na członka Rady Opiekuńczej Powiatu Warszawskiego z Gminy Młociny;
2/ przewodniczenia w zjeździe księży prefektów Królestwa Polskiego (20-21 06 1917),
na którym uwydatnił znaczenie wartości "Bóg i Ojczyzna", "Krzyż i Orzeł Biały",
co po dziesiątkach lat trzeba rozumieć w świetle pouczeń Jana Pawła II, mówiącego
Polakom o chrześcijańskich korzeniach Europy;
4/ usamodzielnienia Polskich Marianów na warszawskich Bielanach, które dziś są ośrodkiem nauki katolickiej;
5/ organizowania opieki na Pradze nad "Domem Pracy dla ubogich chłopców im. Mańkowskich" (obecnie Parafia Matki Bożej z Lourdes;
6/ prowadzenia rekolekcji dla kleryków w Warszawskim Seminarium Duchownym na Krakowskim Przedmieściu; - 80 rocznicą śmierci;
- 20 rocznicą Jego beatyfikacji.
W Warszawie i jej okolicach spotykamy miejsca i rzeczy, które pamiętają Błogosławionego.
W Seminarium Duchownym w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu studiował On przez dwa lata (1893-1895) teologię. W Piasecznie pod Warszawą proboszczem Parafii św. Anny był w tym okresie Jego kuzyn Kanonik Feliks Matulewicz, któremu wdzięczni parafianie ufundowali pamiątkową tablicę.


W Piasecznie przy kościele świętej Anny do dziś znajduje się dom, w którym mieszkał i zmarł Ksiądz Feliks Matulewicz.

Tu odwiedzał go i wspomagał w chorobie ks. Jerzy Matulewicz, który też zajął się jego pogrzebem (listopad 1902) w Piasecznie. W tym kościele obaj kapłani sprawowali Eucharystię i pełnili posługę kapłańską.

Pobyt w Piasecznie pozwolił ks. Jerzemu poznać ukrytą wspólnotę życia konsekrowanego, Siostry Posłanniczki Najświętszego Serca Jezusowego, do których należała Cecylia Plater-Zyberkówna.
Jej majątek w Chyliczkach znajdował się od kościoła św. Anny w odległości około 7 minut drogi pieszo. Tu, gdzie obecnie mieści się Katolicka Szkoła Gimnazjalna i Liceum, znajdowała się szkoła robót ręcznych i gospodarstwa domowego dla dziewcząt.
Obok jest wejście do szkolnej kaplicy.

Wewnątrz, z lewej strony od wejścia jest ołtarz z łaskami słynącym, zabytkowym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, przy którym na pewno modlił się również ks. Jerzy Matulewicz, kiedy przebywał w Chyliczkach na rehabilitacji.

Widoczne na zdjęciu uchylone drzwi pozwalają wejść do zakrystii.

Tu odnajdujemy wyposażenie, z którego korzystał ks. Jerzy.

Wprawdzie czerwone obicie klęcznika jest zmienione, ale jest to ten sam klęcznik, na którym się modlił.
Konfesjonał ten był miejscem sprawowania sakramentu Pokuty i rozmów z osobami, które poszukiwały Bożej Prawdy.





Tu rozmawiała z ks. Jerzym Matulewiczem młodziutka Anna Tender, luteranka i pojednała się z Kościołem Katolickim oraz rozpoznała swoje powołanie do życia konsekrowanego.











W okresie rehabilitacji w Chyliczkach ks. Jerzy najprawdopodobniej mieszkał w pałacyku Cecylii Plater-Zyberkówny, który już się mocno zestarzał. W Warszawie na dłużej zatrzymała Go potrzeba leczenia gruźlicy kości w szpitalu Przemienienia Pańskiego na Pradze, a potem kontynuacja leczenia na Pięknej 24/26, zanim mógł skorzystać z rehabilitacji w Chyliczkach.

Cały obiekt, znajdujący się pod tym adresem, był w czasie II wojny światowej całkowicie zgruzowany, jak zeznali naoczni świadkowie. Ocalała jedynie kaplica i znajdujący się w niej sprzęt, a wypadły tylko witraże.






Tabernakulum i jego podstawa też pochodzą z tego okresu, kiedy On tu rozdzielał wiernym Komunię Świętą.









Znajdująca się nad nim, na tle współczesnego witraża, zabytkowa figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, była w tej kaplicy w latach 1904-1907 i 1914-1925, kiedy Błogosławiony jako kapłan, a potem również zakonnik i biskup modlił się w niej.


W zakrystii, przy szkolnej kaplicy na Pięknej 24/26, spotkamy wyposażenie pamiętające ks. Jerzego Matulewicza. Na wprost drzwi wejściowych znajduje się piękna zabytkowa umywalka, z której On również korzystał.


Z prawej strony od wejścia konfesjonał i obok niego stojący klęcznik. Oba te meble służyły powracającemu stopniowo do zdrowia ks. Jerzemu, który w cierpieniu ale ofiarnie służył wszystkim, szczególnie ludziom młodym, przychodzącym do niego ze swoimi młodzieńczymi problemami wiary i moralności.


Kiedy wyjdziemy z kaplicy na duży, główny hol znajdziemy tam po prawej stronie portret i pomnik uczennic poświęcone Cecylii Plater-Zyberkównie, założycielce zakładu naukowo-wychowawczego, który tu się mieścił.


Tu gromadzili się też potajemnie ludzie, którzy widzieli potrzebę przemian społecznych w Warszawie. Spotykali się w tych sprawach z Księdzem Jerzym Matulewiczem, zanim mógł opuścić po chorobie ten dom. Obecnie na jego frontonie znajdujemy napis: SZKOŁA PODSTAWOWA, GIMNAZJUM, LICEUM im. Cecylii Plater-Zyberkówny.



Po drugiej stronie bramy frontowej znajduje się piękny dziedziniec z fontanną, na którym być może odpoczywał też ksiądz a potem biskup J. Matulewicz.







Od strony dziedzińca widoczna jest zewnętrzna strona kaplicy z witrażowymi oknami dużymi i nad nimi dwoma małymi okienkami witrażowymi. Ta część budowli ocalała i otrzymała nową elewację zewnętrzną, jednoczącą ją z całym odbudowanym obiektem.




Po odzyskaniu praw własności przez byłych uczniów dawnej szkoły Cecylii Plater-Zyberkówny, odrestaurowane zabudowania oznaczono tablicą pamiątkową, poświęconą jej założycielce.

Ulica Piękna 24/26 najczęściej gościła Błogosławionego Jerzego Matulewicza.
Ulice Warszawy w takich dzielnicach jak Stare i Nowe Miasto, Centrum, Marymont, Bielany, Młociny, Praga i podwarszawskie Chyliczki oraz Piaseczno przemierzały Jego stopy, naznaczone bólem spowodowanym gruźlicą kości, ale umocnione wielką miłością Chrystusa i Kościoła.
Zachowały się klęczniki i konfesjonały oraz ołtarze i tabernakula, których w posłudze kapłańskiej dotykało obolałe ciało Błogosławionego.

Warto jeszcze głębiej wniknąć w słowa Jana Pawła II o bł. Jerzym, wypowiedziane do Polaków dnia 28 czerwca 1987 roku: "Niech jego przykładne życie i ofiarne pasterskie posługiwanie będzie dla nas wszystkich wyzwaniem do dochowywania wierności zobowiązaniom przyjętym na Chrzcie świętym." Kiedy patrzymy na współczesną Warszawę z perspektywy jej zniszczenia podczas II wojny światowej, czyż nie widać pomimo różnorodnych problemów, że Święci minionych wieków żyją w jej historii i skutecznie orędują za mieszkańcami polskiej Stolicy?

Dnia 27 września 2006 Anna Maślana, bielanka z parafii Chrystusa Króla, studentka 2-go roku dziennikarstwa na UKSW, błyskiem flesza utrwaliła aktualny stan miejsc i rzeczy, stanowiących relikwię obecności bł. Jerzego w Piasecznie, Chyliczkach i na Pięknej 24/26 w Warszawie.

W tych miejscach łączył On leczenie z pracą wśród młodzieży, sióstr zakonnych, kapłanów i robotników, a w latach wojennych schorowany nie przestawał spieszyć z pomocą biednym, osieroconym dzieciom.